Mowa stanowi podstawowe narzędzie
komunikacji
międzyludzkiej. Od pierwszej sekundy życia człowieka rozpoczyna się
jego komunikacja ze światem, która jest niezbędna do
wyrażania emocji, zgłaszania potrzeb, odbierania informacji i
przekazywania myśli. Rozwój mowy decyduje o rozwoju
człowieka na
jego innych płaszczyznach, tj.
emocjonalnych, społecznych, psychicznych, fizycznych i edukacyjnych.
Umiejętność mówienia stanowi fundament do dalszego rozwoju.
Poddanie dziecka indywidualnej terapii logopedycznej daje mu szansę na
prawidłowe posługiwanie się mową, wyrównanie szans
komunikacyjnych, a tym samym należyty rozwój w innych
sferach
życia dziecka. Właściwa
diagnoza logopedyczna, a następnie prawidłowo zaplanowana i prowadzona
terapia, dają możliwość wyrównania zdolności komunikacyjnych
dziecka do poziomu typowego dla jego rówieśników.
Korzystając
z pomocy logopedy zapobiegają Państwo pogłębianiu się nieprawidłowości
werbalnych.
Trudności w prawidłowym
procesie kształtowania
się mowy przejawiają się również w zachowaniu dziecka, np.
niechęć do wypowiadania się/zawierania nowych znajomości, zaburzenia
typu emocjonalnego, trudności w uczeniu się i inne.
Jeśli zauważyli Państwo co najmniej jedną z
poniższych nieprawidłowości,
należy niezwłocznie udać się do
logopedy:
- brak
gaworzenia po ukończeniu 6 miesiąca życia
- niewypowiadanie
pojedynczych wyrazów i sylab po ukończeniu 1 roku życia
- nieumiejętność
wypowiadania słów np. „mama, tata, baba”
po ukończeniu 2 roku życia
- nieumiejętność
wypowiadania prostych zdań np. „mam kota” między 2
a 3 rokiem życia
- nie
wypowiadanie którejkolwiek z samogłosek „ a, o, e,
i u, y” po ukończeniu 3 roku życia
- deformacja
wyrazów lub trudności z opowiedzeniem krótkiej
historyjki obrazkowej po ukończeniu 4 roku życia
- niewypowiadanie
głosek „ l, k, g, ą, ę, s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź”
po ukończeniu 5 roku życia
- substytucja
głosek: f, w na p, b, h; r na j, l; g na k;
- jąkanie
- mowa
niewyraźna
- wysuwanie
języka podczas mówienia/wsuwanie języka między zęby.
Jeśli podejrzewają
Państwo,
że dziecko:
- nie słyszy
- nie rozumie wydawanych
poleceń
- odczuwa strach przed
wypowiadaniem się
- niechętnie mówi
- rezygnuje z nawiązywania
relacji z niewiadomych powodów
Dziecko
z tego "nie wyrośnie”.
Potrzebuje
profesjonalnej pomocy.